Historiek
Van 1947 tot 1972 heeft Albert Mestdagh (1916–1972) het atelier geleid en uitgebouwd. Hij kreeg zijn opleiding in het befaamde Gentse neogotische atelier van Hendrik Coppejans. Gevormd in de oude (neogotische) technieken en opgeleid op traditionele wijze ontpopte Albert zich tot bekwaam uitvoerder, begaafd ontwerper en vooral uitmuntend glasschilder.
Zowel restauratie, eigen ontwerp als uitvoering van externe ontwerpen behoorden tot de activiteiten van het atelier. In de jaren ’50 voerde hij ontwerpen uit van Eugeen Yoors, een vernieuwer in de glasraamkunst. Vanaf de jaren ’60 werkte hij samen met jonge ontwerpers zoals Harold Van de Perre, Firmin Van Wambeke, e.a.
{newpage}
In zijn eigen ontwerpen bleef Albert Mestdagh trouw aan de esthetiek van de Neogotiek. Dat vertaalde zich onder meer in Heraldische afbeeldingen of figuratieve taferelen zoals de ‘Boodschap aan Maria’ in de Sint-Corneliskerk te Aalter (1960).
In januari 1972 overleed Albert Mestdagh op te jonge leeftijd. Zijn vrouw Yvonne Mathijs zette het atelier verder tot haar tweede zoon Luc Mestdagh het van haar overnam. Luc had zijn vader jarenlang geobserveerd en zich door oefening het ambacht, waaronder de techniek van het glasschilderen, eigen gemaakt.
{newpage}
Het atelier groeide in de jaren ’70 en ’80 uit tot een glasraamcentrum waar ontwerpers, zoals B. Barth, H. Van de Perre, E. Tachibana, R. De Winter, T. De Wilde terecht konden voor de uitvoering van hun creaties.
In 1978 huwde Luc met Ingrid Meyvaert. Zij legde zich toe op het ontwerpen van glasramen en het promoten van nieuwe glasraamtoepassingen in de architectuur. Dit was het begin van een perfect huwelijk tussen artistieke begaafdheid en ambachtelijke vaardigheid.
Traditie en vernieuwing hadden elkaar gevonden.
